Radosław Dudycz

  • Biegacz, maratończyk, trener
  • Wielokrotny mistrz i medalista Mistrzostw Polski na dystansach półmaratonu i maratonu
  • Zwycięzca Maratonu Warszawskiego
  • Rekordzista Polski w półmaratonie (kategoria M – 40)
  • Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Gdańsku, trener lekkoatletyki II klasy
  • Autor licznych publikacji naukowych z zakresu treningu maratońskiego
  • Trener biegaczy amatorów i wyczynowców na różnym poziomie zaawansowania

Jego autorskie plany treningowe przyniosły sukcesy wielu biegaczom, a wszyscy znacznie poprawili swoje dotychczasowe „życiówki”. Spośród podopiecznych amatorów największe sukcesy odnieśli: Wojciech Starzyński (wynik w maratonie 2:40:35 z 2:55:46), Wojciech Hełminiak (wynik w maratonie 2:59:09 z 3:33:12), czy Jacek Biskup (wynik w maratonie 3:00:26 z 3:44:14).

Rekordy życiowe

  • 3000m – 8:15.27
  • 5000m – 14:08.39
  • 10 000m – 29:16.11
  • półmaraton – 1:04:01
  • maraton – 2:14:58

Największe osiągnięcia

  • Mistrz Polski w maratonie: 2009, 2010
  • Vice Mistrz Polski w maratonie: 2005, 2012
  • Zwycięzca Maratonu Warszawskiego: 2004
  • Mistrz Europy w kategorii M40 w biegu przełajowym
  • Rekordzista Polski w półmaratonie w kategorii M40 – 1:06:56

Rekordowe parametry wysiłkowe

  • tętno spoczynkowe: 28sk/min
  • tętno maksymalne: 188sk/min
  • VO2max: 74ml/kg/min

Rekordy treningowe

  • ogólny kilometraż: 140 000 km
  • największy kilometraż tygodniowy: 211 km (15 – 21.08.2005)
  • największy kilometraż miesięczny: 819 km  (01 – 31.08.2007)
  • największy kilometraż roczny: 7026 km (01 – 31.12.2006)

Referencje

Moja historia

Zawodnik

  Zawsze lubiłem sport. W odróżnieniu od wielu rówieśników, lekcje wychowania fizycznego były dla mnie czystą przyjemnością. Brałem udział we wszelkich możliwych zawodach. Pociągały mnie gry zespołowe, piłka nożna i koszykówka, poza tym tenis stołowy, badminton, ale przede wszystkim lekkoatletyka. Czas wolny spędzałem na boisku i na sali gimnastycznej. Na pytanie, kim chciałbym kiedyś zostać, bez wahania odpowiadałem – SPORTOWCEM.

  Swoją przygodę z treningiem wyczynowym rozpocząłem w 1991 roku, w wieku 17 lat. Mój talent dostrzegł i ukierunkował p. Piotr Zduński, nauczyciel wychowania fizycznego ze szkoły średniej. Zachęcony przez niego, postanowiłem zapisać się do lekkoatletycznego klubu i uczestniczyć w systematycznych treningach. Początki nie były łatwe. Miałem świadomość, że wielu moich kolegów systematycznie trenowało już od kilku lat. Nie zniechęcało mnie to jednak, a wręcz przeciwnie – starałem się ciężko trenować i z nimi rywalizować. Pierwsze sukcesy odniosłem w kategorii młodzieżowej w 1995 i 1996 roku, gdzie podczas Mistrzostw Polski dwukrotnie zajmowałem na dystansie 10000m najmniej lubiane przez sportowców miejsce czwarte. Wynik, który osiągnąłem – 29:25 – zapowiadał, że biegi długie, w tym maraton, będą dystansami, na których mam szanse odnosić największe sukcesy. Od tego momentu rozpocząłem regularne starty w biegach ulicznych.

  Wierzyłem, że plany treningowe, które od 2002 roku już samodzielnie sobie układałem, w końcu przyniosą adekwatne rezultaty. Starałem się cierpliwie wdrażać własną koncepcję treningową. Opierała się ona głównie na umiejętnym rozłożeniu w czasie bodźców treningowych i optymalizacji obciążeń. Chodziło o to, by osiągnąć szczytową formę w trakcie najważniejszych w sezonie imprez mistrzowskich.

  Przełomowym był dla mnie rok 2004, gdy w wieku 30 lat zdobyłem swój pierwszy medal Mistrzostw Polski w półmaratonie (wynik 1:04:01 – rekord życiowy). Dwa tygodnie później wygrałem Maraton Warszawski, a w październiku na Klubowym Pucharze Europy w Guadalajarze zająłem 5 miejsce.

  Kolejnym ważnym momentem mojej kariery był rok 2009, kiedy po 18 latach regularnych treningów, w wieku 35 lat wywalczyłem swój pierwszy tytuł mistrza Polski w maratonie (wynik 2:14:58 – rekord życiowy). W dniu zawodów czułem, że jestem w szczytowej formie fizycznej i mentalnej.

  W 2015 roku, w wieku 42 lat, postanowiłem zakończyć swoją karierę sportową udziałem w Półmaratonie Gdańskim. Osiągnięty przeze mnie wynik 1:06:56 stał się nowym rekordem Polski w kategorii czterdziestolatków. Startem tym zamknąłem ważny etap mojego życia, w którym cały czas wiele się uczyłem, nie tracąc biegowej pasji, spełniałem swoje marzenia – przez ćwierć wieku byłem SPORTOWCEM.

Trener

  W 1999 roku ukończyłem studia magisterskie na Akademii Wychowania Fizycznego w Gdańsku, jednocześnie uzyskując tytuł trenera lekkiej atletyki II klasy. Od początku mojej kariery zawodniczej interesowała mnie teoria treningu wytrzymałościowego. Starałem się poznać i zrozumieć zasady budowania planów treningowych, ich strukturę i możliwości kontroli. Przedmiotem mojej analizy były dzienniki treningowe czołowych polskich maratończyków, m. in. Jana Huruka – rek. życ. 2:10:07, Leszka Bebło – 2:09:42, Bogusława Psujka – 2:10:26, Jana Białka – 2:10:50, Wiesława Perszke – 2:11:15. Brałem udział w konferencjach naukowych poświęconych teorii treningu, gdzie mogłem skonfrontować swoją wiedzę z poglądami innych specjalistów. Wyniki własnych badań opublikowałem w kilku artykułach naukowych, z których najważniejsze to:

  1. K. Prusik, R. Dudycz, Indywidualizacja obciążeń treningowych w biegu maratońskim [w:] J. Migasiewicz, K. Zatoń (red.), Sport pływacki i lekkoatletyczny w szkole, Wrocław 2001, s. 131-139
  2. K. Prusik, R. Dudycz, Zmienność obciążeń treningowych w wieloletnim cyklu szkoleniowym biegu maratońskiego, Rocznik Naukowy AWFiS Gdańsk 2002, t. 12, s. 39-46
  3. K. Prusik, R. Dudycz, B. Trzasko, Próba wyznaczenia wieku osiągania optymalnych wyników sportowych najlepszych polskich maratończyków [w:] K. Prusik (red.), Lekkoatletyka w teorii i praktyce, Bydgoszcz 2003, s. 59-64
  4. K. Prusik, R. Dudycz, B. Trzasko, Wskaźnik wytrzymałości jako kryterium oceny predyspozycji maratończyków [w:] P. Kowalski (red.), Problemy badawcze w lekkoatletyce, Wrocław 2005, s. 143-146.

  W trakcie swojej kariery zawodniczej rozpocząłem działalność trenerską obejmując początkowo opieką wąską grupę kilku ambitnych amatorów. Śledzenie ich postępów i sukcesów znacząco poszerzyło moje doświadczenie trenerskie, a także dało mi ogromną satysfakcję. Wśród moich podopiecznych znajdowali się m.in. Wojciech Starzyński (wynik w maratonie 2:40:35, poprawa z 2:55:46), Wojciech Hełminiak (wynik w maratonie 2:59:09, poprawa z 3:33:12), czy Jacek Biskup (wynik w maratonie 3:00:26 poprawa z 3:44:14). Dużym wyzwaniem było dla mnie opracowanie planu treningowego Adamowi Korolowi – mistrzowi olimpijskiemu w wioślarstwie (Pekin 2008), który w 2014 roku w Maratonie Berlińskim uzyskał bardzo dobry wynik – 2:49:10.

  Bogate doświadczenie w zakresie treningu amatorskiego, znacznie różniącym się od wyczynowego, uzyskałem podczas realizacji biegowych projektów organizowanych przez MOSiR w Gdańsku – „Aktywuj się w maratonie” (2015 – 2016), w którym uczestniczyło ponad 120 osób. Przyjęta przeze mnie koncepcja treningowa, zrealizowana wspólnie z zespołem DUDYCZ run, doprowadziła wielu uczestników zajęć do udanego debiutu na dystansie maratońskim, bądź do uzyskania rekordu życiowego.

  Wieloletnia współpraca treningowa z biegaczami o różnym stopniu zaawansowania pozwoliła mi na opracowanie kompleksowych modeli treningowych, w których kładę nacisk między innymi na uporządkowane i optymalne rozłożenie w czasie obciążeń treningowych.

  Trzymam się dla mnie nadrzędnych zasad BEZPIECZEŃSTWA i EFEKTYWNOŚCI. Staram się, aby moi zawodnicy rozwijając pasję, jaką jest dla nich bieganie, przełamywali swoje ograniczenia fizyczne, czy mentalne, ale także potrafili się cieszyć i doceniać swoje sukcesy i osiągnięcia. Po zakończeniu mojej kariery sportowej w 2015 roku, mogę się w pełni poświęcić mojej nowej pasji, jaką jest trenowanie innych i pomoc w realizacji ich marzeń biegowych.